出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/12/15 19:00 UTC 版)
Perfect active participle of dēspicor.
dēspicātus (feminine dēspicāta, neuter dēspicātum, comparative dēspicātior, superlative dēspicātissimus); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | dēspicātus | dēspicāta | dēspicātum | dēspicātī | dēspicātae | dēspicāta | |
| genitive | dēspicātī | dēspicātae | dēspicātī | dēspicātōrum | dēspicātārum | dēspicātōrum | |
| dative | dēspicātō | dēspicātae | dēspicātō | dēspicātīs | |||
| accusative | dēspicātum | dēspicātam | dēspicātum | dēspicātōs | dēspicātās | dēspicāta | |
| ablative | dēspicātō | dēspicātā | dēspicātō | dēspicātīs | |||
| vocative | dēspicāte | dēspicāta | dēspicātum | dēspicātī | dēspicātae | dēspicāta | |
dēspicātus m (genitive dēspicātūs); fourth declension
Fourth-declension noun.