Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

disiecto

発音

語源 1

From disiciō +‎ -tō.

動詞

disiectō (present infinitive disiectāre, perfect active disiectāvī, supine disiectātum); first conjugation

  1. I scatter, disperse
Inflection
   Conjugation of disiecto (first conjugation)
indicative singular plural
first second third first second third
active present disiectō disiectās disiectat disiectāmus disiectātis disiectant
imperfect disiectābam disiectābās disiectābat disiectābāmus disiectābātis disiectābant
future disiectābō disiectābis disiectābit disiectābimus disiectābitis disiectābunt
perfect disiectāvī disiectāvistī disiectāvit disiectāvimus disiectāvistis disiectāvērunt, disiectāvēre
pluperfect disiectāveram disiectāverās disiectāverat disiectāverāmus disiectāverātis disiectāverant
future perfect disiectāverō disiectāveris disiectāverit disiectāverimus disiectāveritis disiectāverint
passive present disiector disiectāris, disiectāre disiectātur disiectāmur disiectāminī disiectantur
imperfect disiectābar disiectābāris, disiectābāre disiectābātur disiectābāmur disiectābāminī disiectābantur
future disiectābor disiectāberis, disiectābere disiectābitur disiectābimur disiectābiminī disiectābuntur
perfect disiectātus + present active indicative of sum
pluperfect disiectātus + imperfect active indicative of sum
future perfect disiectātus + future active indicative of sum
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present disiectem disiectēs disiectet disiectēmus disiectētis disiectent
imperfect disiectārem disiectārēs disiectāret disiectārēmus disiectārētis disiectārent
perfect disiectāverim disiectāverīs disiectāverit disiectāverīmus disiectāverītis disiectāverint
pluperfect disiectāvissem disiectāvissēs disiectāvisset disiectāvissēmus disiectāvissētis disiectāvissent
passive present disiecter disiectēris, disiectēre disiectētur disiectēmur disiectēminī disiectentur
imperfect disiectārer disiectārēris, disiectārēre disiectārētur disiectārēmur disiectārēminī disiectārentur
perfect disiectātus + present active subjunctive of sum
pluperfect disiectātus + imperfect active subjunctive of sum
imperative singular plural
first second third first second third
active present disiectā disiectāte
future disiectātō disiectātō disiectātōte disiectantō
passive present disiectāre disiectāminī
future disiectātor disiectātor disiectantor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives disiectāre disiectāvisse disiectātūrus esse disiectārī disiectātus esse disiectātum īrī
participles disiectāns disiectātūrus disiectātus disiectandus
verbal nouns gerund supine
nominative genitive dative/ablative accusative accusative ablative
disiectāre disiectandī disiectandō disiectandum disiectātum disiectātū

派生した語

語源 2

See the etymology of the main entry.

Participle

disiectō

  1. dative and ablative masculine and neuter singular of disiectus
調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

閲覧履歴

disiectoのページの著作権