出典:Wiktionary
Perfect passive participle of disjungō.
disjūnctus (feminine disjūncta, neuter disjūnctum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | disjūnctus | disjūncta | disjūnctum | disjūnctī | disjūnctae | disjūncta | |
| Genitive | disjūnctī | disjūnctae | disjūnctī | disjūnctōrum | disjūnctārum | disjūnctōrum | |
| Dative | disjūnctō | disjūnctō | disjūnctīs | ||||
| Accusative | disjūnctum | disjūnctam | disjūnctum | disjūnctōs | disjūnctās | disjūncta | |
| Ablative | disjūnctō | disjūnctā | disjūnctō | disjūnctīs | |||
| Vocative | disjūncte | disjūncta | disjūnctum | disjūnctī | disjūnctae | disjūncta | |