出典:Wiktionary
From dissertāre, dissertō + -tiō.
dissertātiō f (genitive dissertātiōnis); third declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dissertātiō | dissertātiōnēs |
| Genitive | dissertātiōnis | dissertātiōnum |
| Dative | dissertātiōnī | dissertātiōnibus |
| Accusative | dissertātiōnem | dissertātiōnēs |
| Ablative | dissertātiōne | dissertātiōnibus |
| Vocative | dissertātiō | dissertātiōnēs |