出典:Wiktionary
From exprobrō, exprobrāre (“reproach, reprove”) (stem exprobrā-) + -bilis.
Third-declension two-termination adjective.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | exprobrābilis | exprobrābile | exprobrābilēs | exprobrābilia | |
| Genitive | exprobrābilis | exprobrābilium | |||
| Dative | exprobrābilī | exprobrābilibus | |||
| Accusative | exprobrābilem | exprobrābile | exprobrābilēs exprobrābilīs |
exprobrābilia | |
| Ablative | exprobrābilī | exprobrābilibus | |||
| Vocative | exprobrābilis | exprobrābile | exprobrābilēs | exprobrābilia | |