出典:Wiktionary
exprobrō (present infinitive exprobrāre, perfect active exprobrāvī, supine exprobrātum); first conjugation
| Conjugation of exprobrō (first conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | exprobrō | exprobrās | exprobrat | exprobrāmus | exprobrātis | exprobrant |
| imperfect | exprobrābam | exprobrābās | exprobrābat | exprobrābāmus | exprobrābātis | exprobrābant | |
| future | exprobrābō | exprobrābis | exprobrābit | exprobrābimus | exprobrābitis | exprobrābunt | |
| perfect | exprobrāvī | exprobrāvistī | exprobrāvit | exprobrāvimus | exprobrāvistis | exprobrāvērunt, exprobrāvēre | |
| pluperfect | exprobrāveram | exprobrāverās | exprobrāverat | exprobrāverāmus | exprobrāverātis | exprobrāverant | |
| future perfect | exprobrāverō | exprobrāveris | exprobrāverit | exprobrāverimus | exprobrāveritis | exprobrāverint | |
| passive | present | exprobror | exprobrāris, exprobrāre |
exprobrātur | exprobrāmur | exprobrāminī | exprobrantur |
| imperfect | exprobrābar | exprobrābāris, exprobrābāre |
exprobrābātur | exprobrābāmur | exprobrābāminī | exprobrābantur | |
| future | exprobrābor | exprobrāberis, exprobrābere |
exprobrābitur | exprobrābimur | exprobrābiminī | exprobrābuntur | |
| perfect | exprobrātus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | exprobrātus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | exprobrātus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | exprobrem | exprobrēs | exprobret | exprobrēmus | exprobrētis | exprobrent |
| imperfect | exprobrārem | exprobrārēs | exprobrāret | exprobrārēmus | exprobrārētis | exprobrārent | |
| perfect | exprobrāverim | exprobrāverīs | exprobrāverit | exprobrāverīmus | exprobrāverītis | exprobrāverint | |
| pluperfect | exprobrāvissem | exprobrāvissēs | exprobrāvisset | exprobrāvissēmus | exprobrāvissētis | exprobrāvissent | |
| passive | present | exprobrer | exprobrēris, exprobrēre |
exprobrētur | exprobrēmur | exprobrēminī | exprobrentur |
| imperfect | exprobrārer | exprobrārēris, exprobrārēre |
exprobrārētur | exprobrārēmur | exprobrārēminī | exprobrārentur | |
| perfect | exprobrātus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | exprobrātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | exprobrā | — | — | exprobrāte | — |
| future | — | exprobrātō | exprobrātō | — | exprobrātōte | exprobrantō | |
| passive | present | — | exprobrāre | — | — | exprobrāminī | — |
| future | — | exprobrātor | exprobrātor | — | — | exprobrantor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | exprobrāre | exprobrāvisse | exprobrātūrum esse | exprobrārī | exprobrātum esse | exprobrātum īrī | |
| participles | exprobrāns | — | exprobrātūrus | — | exprobrātus | exprobrandus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||
| exprobrandī | exprobrandō | exprobrandum | exprobrandō | exprobrātum | exprobrātū | ||