出典:Wiktionary
| infinitive | forclingan | tō forclingenne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | forclinge | forclang |
| 2nd-person singular | forclingest | forclunge |
| 3rd-person singular | forclingeþ | forclang |
| plural | forclingaþ | forclungon |
| subjunctive | present | past |
| singular | forclinge | forclunge |
| plural | forclingen | forclungen |
| imperative | ||
| singular | forcling | |
| plural | forclingaþ | |
| participle | present | past |
| forclingende | forclungen | |