出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/05/18 02:51 UTC 版)
Possibly from a masculine u-stem *genus, -ūs, derived from the root *ǵenh₁-; see जनुस् (janus), + -īnus.
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | genuīnus | genuīna | genuīnum | genuīnī | genuīnae | genuīna | |
| genitive | genuīnī | genuīnae | genuīnī | genuīnōrum | genuīnārum | genuīnōrum | |
| dative | genuīnō | genuīnae | genuīnō | genuīnīs | |||
| accusative | genuīnum | genuīnam | genuīnum | genuīnōs | genuīnās | genuīna | |
| ablative | genuīnō | genuīnā | genuīnō | genuīnīs | |||
| vocative | genuīne | genuīna | genuīnum | genuīnī | genuīnae | genuīna | |
From gena (“cheek”) + -inus (“-ine”), an adjective forming suffix indicating origin or possession.
genuīnus (feminine genuīna, neuter genuīnum); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | genuīnus | genuīna | genuīnum | genuīnī | genuīnae | genuīna | |
| genitive | genuīnī | genuīnae | genuīnī | genuīnōrum | genuīnārum | genuīnōrum | |
| dative | genuīnō | genuīnae | genuīnō | genuīnīs | |||
| accusative | genuīnum | genuīnam | genuīnum | genuīnōs | genuīnās | genuīna | |
| ablative | genuīnō | genuīnā | genuīnō | genuīnīs | |||
| vocative | genuīne | genuīna | genuīnum | genuīnī | genuīnae | genuīna | |