出典:Wiktionary
From Proto-Germanic *grunnōną (“to grunt”), from Proto-Indo-European *gʰrun- (“to shout”).
grunnian
| infinitive | grunnian | grunnienne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | grunniġe | grunnode |
| 2nd-person singular | grunnast | grunnodest |
| 3rd-person singular | grunnaþ | grunnode |
| plural | grunniaþ | grunnodon |
| subjunctive | present | past |
| singular | grunniġe | grunnode |
| plural | grunniġen | grunnoden |
| imperative | ||
| singular | grunna | |
| plural | grunniaþ | |
| participle | present | past |
| grunniende | (ġe)grunnod | |