出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/12/19 21:57 UTC 版)
From in- (“un-”) + comitātus (“accompanied”), from the perfect active participle (used passively) of comitor (“to escort, accompany, attend”).
incomitātus (feminine incomitāta, neuter incomitātum); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | incomitātus | incomitāta | incomitātum | incomitātī | incomitātae | incomitāta | |
| genitive | incomitātī | incomitātae | incomitātī | incomitātōrum | incomitātārum | incomitātōrum | |
| dative | incomitātō | incomitātae | incomitātō | incomitātīs | |||
| accusative | incomitātum | incomitātam | incomitātum | incomitātōs | incomitātās | incomitāta | |
| ablative | incomitātō | incomitātā | incomitātō | incomitātīs | |||
| vocative | incomitāte | incomitāta | incomitātum | incomitātī | incomitātae | incomitāta | |