出典:Wiktionary
From indignus + -tās.
indignitās f (genitive indignitātis); third declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | indignitās | indignitātēs |
| Genitive | indignitātis | indignitātum |
| Dative | indignitātī | indignitātibus |
| Accusative | indignitātem | indignitātēs |
| Ablative | indignitāte | indignitātibus |
| Vocative | indignitās | indignitātēs |