Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

indignor

語源

From indignus (shameful).

発音

Conjugation

   Conjugation of indignor (first conjugation, deponent)
indicative singular plural
first second third first second third
active present indignor indignāris,
indignāre
indignātur indignāmur indignāminī indignantur
imperfect indignābar indignābāris,
indignābāre
indignābātur indignābāmur indignābāminī indignābantur
future indignābor indignāberis,
indignābere
indignābitur indignābimur indignābiminī indignābuntur
perfect indignātus + present active indicative of sum
pluperfect indignātus + imperfect active indicative of sum
future perfect indignātus + future active indicative of sum
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present indigner indignēris,
indignēre
indignētur indignēmur indignēminī indignentur
imperfect indignārer indignārēris,
indignārēre
indignārētur indignārēmur indignārēminī indignārentur
perfect indignātus + present active subjunctive of sum
pluperfect indignātus + imperfect active subjunctive of sum
imperative singular plural
first second third first second third
active present indignāre indignāminī
future indignātor indignātor indignantor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives indignārī,
indignārier1
indignātum esse indignātūrum esse
participles indignāns indignātus indignātūrus indignandus
verbal nouns gerund supine
genitive dative accusative ablative accusative ablative
indignandī indignandō indignandum indignandō indignātum indignātū

1The present passive infinitive in -ier is a rare poetic form which is attested.

派生した語

参照

調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

閲覧履歴

indignorのページの著作権