出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/01/28 01:04 UTC 版)
From īnsula, with the form and sense of a perfect passive participle of a verb *īnsulō, *īnsulāre which is otherwise unattested in the period when Latin was spoken.
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | īnsulātus | īnsulāta | īnsulātum | īnsulātī | īnsulātae | īnsulāta | |
| genitive | īnsulātī | īnsulātae | īnsulātī | īnsulātōrum | īnsulātārum | īnsulātōrum | |
| dative | īnsulātō | īnsulātae | īnsulātō | īnsulātīs | |||
| accusative | īnsulātum | īnsulātam | īnsulātum | īnsulātōs | īnsulātās | īnsulāta | |
| ablative | īnsulātō | īnsulātā | īnsulātō | īnsulātīs | |||
| vocative | īnsulāte | īnsulāta | īnsulātum | īnsulātī | īnsulātae | īnsulāta | |