出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/10/12 14:38 UTC 版)
Perfect passive participle of oblongō, oblongāre (“to make oblong”) (New Latin, rarely used in other forms), from oblongus (“rather long, oblong”).
oblongātus (feminine oblongāta, neuter oblongātum); first/second-declension participle (New Latin)
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | oblongātus | oblongāta | oblongātum | oblongātī | oblongātae | oblongāta | |
| genitive | oblongātī | oblongātae | oblongātī | oblongātōrum | oblongātārum | oblongātōrum | |
| dative | oblongātō | oblongātae | oblongātō | oblongātīs | |||
| accusative | oblongātum | oblongātam | oblongātum | oblongātōs | oblongātās | oblongāta | |
| ablative | oblongātō | oblongātā | oblongātō | oblongātīs | |||
| vocative | oblongāte | oblongāta | oblongātum | oblongātī | oblongātae | oblongāta | |