出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/03/05 23:26 UTC 版)
From Ancient Greek πρακτικός (praktikós, “of or pertaining to action, concerned with action or business, active, practical”), from πράσσω (prássō, “to do”).
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | prācticus | prāctica | prācticum | prācticī | prācticae | prāctica | |
| genitive | prācticī | prācticae | prācticī | prācticōrum | prācticārum | prācticōrum | |
| dative | prācticō | prācticae | prācticō | prācticīs | |||
| accusative | prācticum | prācticam | prācticum | prācticōs | prācticās | prāctica | |
| ablative | prācticō | prācticā | prācticō | prācticīs | |||
| vocative | prāctice | prāctica | prācticum | prācticī | prācticae | prāctica | |