出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/03/04 00:46 UTC 版)
From Ancient Greek συλλαβή (sullabḗ), from σύν (sún, “with, together”) + λαμβάνω (lambánō, “to take”).
syllaba f (genitive syllabae); first declension
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | syllaba | syllabae |
| genitive | syllabae | syllabārum |
| dative | syllabae | syllabīs |
| accusative | syllabam | syllabās |
| ablative | syllabā | syllabīs |
| vocative | syllaba | syllabae |