出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/05/24 12:55 UTC 版)
Most likely from Etruscan.
titulus m (genitive titulī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | titulus | titulī |
| genitive | titulī | titulōrum |
| dative | titulō | titulīs |
| accusative | titulum | titulōs |
| ablative | titulō | titulīs |
| vocative | titule | titulī |