出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2024/10/01 01:48 UTC 版)
From vīvō (“to live”) + -titō (frequentative suffix).
vīctitō (present infinitive vīctitāre, perfect active vīctitāvī, supine vīctitātum); first conjugation, impersonal in the passive
| Conjugation of vīctitō (first conjugation, impersonal in passive) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | vīctitō | vīctitās | vīctitat | vīctitāmus | vīctitātis | vīctitant |
| imperfect | vīctitābam | vīctitābās | vīctitābat | vīctitābāmus | vīctitābātis | vīctitābant | |
| future | vīctitābō | vīctitābis | vīctitābit | vīctitābimus | vīctitābitis | vīctitābunt | |
| perfect | vīctitāvī | vīctitāvistī | vīctitāvit | vīctitāvimus | vīctitāvistis | vīctitāvērunt, vīctitāvēre |
|
| pluperfect | vīctitāveram | vīctitāverās | vīctitāverat | vīctitāverāmus | vīctitāverātis | vīctitāverant | |
| future perfect | vīctitāverō | vīctitāveris | vīctitāverit | vīctitāverimus | vīctitāveritis | vīctitāverint | |
| passive | present | — | — | vīctitātur | — | — | — |
| imperfect | — | — | vīctitābātur | — | — | — | |
| future | — | — | vīctitābitur | — | — | — | |
| perfect | — | — | vīctitātum est | — | — | — | |
| pluperfect | — | — | vīctitātum erat | — | — | — | |
| future perfect | — | — | vīctitātum erit | — | — | — | |
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | vīctitem | vīctitēs | vīctitet | vīctitēmus | vīctitētis | vīctitent |
| imperfect | vīctitārem | vīctitārēs | vīctitāret | vīctitārēmus | vīctitārētis | vīctitārent | |
| perfect | vīctitāverim | vīctitāverīs | vīctitāverit | vīctitāverīmus | vīctitāverītis | vīctitāverint | |
| pluperfect | vīctitāvissem | vīctitāvissēs | vīctitāvisset | vīctitāvissēmus | vīctitāvissētis | vīctitāvissent | |
| passive | present | — | — | vīctitētur | — | — | — |
| imperfect | — | — | vīctitārētur | — | — | — | |
| perfect | — | — | vīctitātum sit | — | — | — | |
| pluperfect | — | — | vīctitātum esset, vīctitātum foret |
— | — | — | |
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | vīctitā | — | — | vīctitāte | — |
| future | — | vīctitātō | vīctitātō | — | vīctitātōte | vīctitantō | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | vīctitāre | vīctitāvisse | vīctitātūrum esse | vīctitārī | vīctitātum esse | — | |
| participles | vīctitāns | — | vīctitātūrus | — | vīctitātum | vīctitandum | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||
| vīctitandī | vīctitandō | vīctitandum | vīctitandō | vīctitātum | vīctitātū | ||