出典:Wiktionary
From vindicō + -tiō
vindicātiō f (genitive vindicātiōnis); third declension
Third-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | vindicātiō | vindicātiōnēs |
| Genitive | vindicātiōnis | vindicātiōnum |
| Dative | vindicātiōnī | vindicātiōnibus |
| Accusative | vindicātiōnem | vindicātiōnēs |
| Ablative | vindicātiōne | vindicātiōnibus |
| Vocative | vindicātiō | vindicātiōnēs |