出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/12/10 21:32 UTC 版)
Borrowed from Ancient Greek διοίκησις (dioíkēsis, “internal administration”).
dioecēsis f (genitive dioecēsis or dioecēseōs or dioecēsios); third declension
Third declension noun (Greek type, i-stem, with some consonant-stem forms).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | dioecēsis | dioecēsēs dioecēseis dioecēsies |
| genitive | dioecēsis dioecēseōs dioecēsios |
dioecēseōn dioecēsiōn dioecēsium |
| dative | dioecēsī dioecēsei |
dioecēsibus dioecēsesi |
| accusative | dioecēsim dioecēsin dioecēsem |
dioecēsēs dioecēseis dioecēsīs dioecēsias |
| ablative | dioecēsī dioecēsei |
dioecēsibus dioecēsesi |
| vocative | dioecēsis dioecēsi |
dioecēsēs dioecēseis dioecēsies |
Found sometimes in Medieval and New Latin.