出典:Wiktionary
Borrowing from Ancient Greek ἀμφημερῐνός (amphēmerinós).
First/second declension, Greek type.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | amphēmerinos | amphēmerina | amphēmerinon | amphēmerinī | amphēmerinae | amphēmerina | |
| genitive | amphēmerinī | amphēmerinae | amphēmerinī | amphēmerinōrum | amphēmerinārum | amphēmerinōrum | |
| dative | amphēmerinō | amphēmerinō | amphēmerinīs | ||||
| accusative | amphēmerinon | amphēmerinān | amphēmerinon | amphēmerinōs | amphēmerinās | amphēmerina | |
| ablative | amphēmerinō | amphēmerinā | amphēmerinō | amphēmerinīs | |||
| vocative | amphēmerine | amphēmerina | amphēmerinon | amphēmerinī | amphēmerinae | amphēmerina | |