出典:Wiktionary
From Ancient Greek ἄφρακτος (áphraktos, “undefended”) (ναῦς (naûs, “ship”)), from ἀ- (a-) + φράκτης (phráktēs).
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | aphractus | aphractī |
| Genitive | aphractī | aphractōrum |
| Dative | aphractō | aphractīs |
| Accusative | aphractum | aphractōs |
| Ablative | aphractō | aphractīs |
| Vocative | aphracte | aphractī |