出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/03/09 01:45 UTC 版)
applausus m (genitive applausūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | applausus | applausūs |
| genitive | applausūs | applausuum |
| dative | applausuī | applausibus |
| accusative | applausum | applausūs |
| ablative | applausū | applausibus |
| vocative | applausus | applausūs |
applausus (feminine applausa, neuter applausum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | applausus | applausa | applausum | applausī | applausae | applausa | |
| genitive | applausī | applausae | applausī | applausōrum | applausārum | applausōrum | |
| dative | applausō | applausae | applausō | applausīs | |||
| accusative | applausum | applausam | applausum | applausōs | applausās | applausa | |
| ablative | applausō | applausā | applausō | applausīs | |||
| vocative | applause | applausa | applausum | applausī | applausae | applausa | |