出典:Wiktionary
From arrogō + -tiō.
arrogātiō f (genitive arrogātiōnis); third declension
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | arrogātiō | arrogātiōnēs |
| Genitive | arrogātiōnis | arrogātiōnum |
| Dative | arrogātiōnī | arrogātiōnibus |
| Accusative | arrogātiōnem | arrogātiōnēs |
| Ablative | arrogātiōne | arrogātiōnibus |
| Vocative | arrogātiō | arrogātiōnēs |