出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/05/11 17:50 UTC 版)
No clear etymology. Possibly related to Ancient Greek βλάπτω (bláptō, “to disable, hinder, harm”).
blatta f (genitive blattae); first declension
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | blatta | blattae |
| genitive | blattae | blattārum |
| dative | blattae | blattīs |
| accusative | blattam | blattās |
| ablative | blattā | blattīs |
| vocative | blatta | blattae |
出典:Wikipedia