出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/05 01:42 UTC 版)
Perfect passive participle of circumdūcō (“to lead around”).
circumductus (feminine circumducta, neuter circumductum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | circumductus | circumducta | circumductum | circumductī | circumductae | circumducta | |
| genitive | circumductī | circumductae | circumductī | circumductōrum | circumductārum | circumductōrum | |
| dative | circumductō | circumductae | circumductō | circumductīs | |||
| accusative | circumductum | circumductam | circumductum | circumductōs | circumductās | circumducta | |
| ablative | circumductō | circumductā | circumductō | circumductīs | |||
| vocative | circumducte | circumducta | circumductum | circumductī | circumductae | circumducta | |
circumductus m (genitive circumductūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | circumductus | circumductūs |
| genitive | circumductūs | circumductuum |
| dative | circumductuī | circumductibus |
| accusative | circumductum | circumductūs |
| ablative | circumductū | circumductibus |
| vocative | circumductus | circumductūs |