出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/04 17:41 UTC 版)
Perfect passive participle of convincō.
convictus (feminine convicta, neuter convictum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | convictus | convicta | convictum | convictī | convictae | convicta | |
| genitive | convictī | convictae | convictī | convictōrum | convictārum | convictōrum | |
| dative | convictō | convictae | convictō | convictīs | |||
| accusative | convictum | convictam | convictum | convictōs | convictās | convicta | |
| ablative | convictō | convictā | convictō | convictīs | |||
| vocative | convicte | convicta | convictum | convictī | convictae | convicta | |
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | convīctus | convīctūs |
| genitive | convīctūs | convīctuum |
| dative | convīctuī | convīctibus |
| accusative | convīctum | convīctūs |
| ablative | convīctū | convīctibus |
| vocative | convīctus | convīctūs |