出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/01/30 01:08 UTC 版)
Perfect passive participle of dēiciō (“to cast away, to throw down”).
dēiectus (feminine dēiecta, neuter dēiectum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | dēiectus | dēiecta | dēiectum | dēiectī | dēiectae | dēiecta | |
| genitive | dēiectī | dēiectae | dēiectī | dēiectōrum | dēiectārum | dēiectōrum | |
| dative | dēiectō | dēiectae | dēiectō | dēiectīs | |||
| accusative | dēiectum | dēiectam | dēiectum | dēiectōs | dēiectās | dēiecta | |
| ablative | dēiectō | dēiectā | dēiectō | dēiectīs | |||
| vocative | dēiecte | dēiecta | dēiectum | dēiectī | dēiectae | dēiecta | |
dēiectus m (genitive dēiectūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | dēiectus | dēiectūs |
| genitive | dēiectūs | dēiectuum |
| dative | dēiectuī | dēiectibus |
| accusative | dēiectum | dēiectūs |
| ablative | dēiectū | dēiectibus |
| vocative | dēiectus | dēiectūs |