出典:Wiktionary
From fremō (“to murmur, mutter, grumble, growl, roar”) + -tus (suffix forming fourth declension action nouns from verbs).
fremitus m (genitive fremitūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | fremitus | fremitūs |
| Genitive | fremitūs | fremituum |
| Dative | fremituī | fremitibus |
| Accusative | fremitum | fremitūs |
| Ablative | fremitū | fremitibus |
| Vocative | fremitus | fremitūs |