出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/03/08 22:06 UTC 版)
From in- (“not”) + amīcus (“friend”).
Compare typologically Russian не́друг (nédrug), неприя́тель (neprijátelʹ).
inimīcus m (genitive inimīcī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | inimīcus | inimīcī |
| genitive | inimīcī | inimīcōrum |
| dative | inimīcō | inimīcīs |
| accusative | inimīcum | inimīcōs |
| ablative | inimīcō | inimīcīs |
| vocative | inimīce | inimīcī |
inimīcus (feminine inimīca, neuter inimīcum, comparative inimicior, superlative inimicissimus); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | inimīcus | inimīca | inimīcum | inimīcī | inimīcae | inimīca | |
| genitive | inimīcī | inimīcae | inimīcī | inimīcōrum | inimīcārum | inimīcōrum | |
| dative | inimīcō | inimīcae | inimīcō | inimīcīs | |||
| accusative | inimīcum | inimīcam | inimīcum | inimīcōs | inimīcās | inimīca | |
| ablative | inimīcō | inimīcā | inimīcō | inimīcīs | |||
| vocative | inimīce | inimīca | inimīcum | inimīcī | inimīcae | inimīca | |