出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/03/04 00:54 UTC 版)
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | līnctus | līncta | līnctum | līnctī | līnctae | līncta | |
| genitive | līnctī | līnctae | līnctī | līnctōrum | līnctārum | līnctōrum | |
| dative | līnctō | līnctae | līnctō | līnctīs | |||
| accusative | līnctum | līnctam | līnctum | līnctōs | līnctās | līncta | |
| ablative | līnctō | līnctā | līnctō | līnctīs | |||
| vocative | līncte | līncta | līnctum | līnctī | līnctae | līncta | |
līnctus m (genitive līnctūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | līnctus | līnctūs |
| genitive | līnctūs | līnctuum |
| dative | līnctuī | līnctibus |
| accusative | līnctum | līnctūs |
| ablative | līnctū | līnctibus |
| vocative | līnctus | līnctūs |