出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/10/08 20:43 UTC 版)
From malus (“bad”) + fātum (“fate”) + -ius; literally, “ill-fated”. Compare the name Bonifātius.
malifātius (feminine malifātia, neuter malifātium); first/second-declension adjective (Late Latin)
Attested in French from ca. 1050 (Vie de saint Alexis) and Occitan from the 12th century (works of Bernart de Ventadorn).
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | malifātius | malifātia | malifātium | malifātiī | malifātiae | malifātia | |
| genitive | malifātiī | malifātiae | malifātiī | malifātiōrum | malifātiārum | malifātiōrum | |
| dative | malifātiō | malifātiae | malifātiō | malifātiīs | |||
| accusative | malifātium | malifātiam | malifātium | malifātiōs | malifātiās | malifātia | |
| ablative | malifātiō | malifātiā | malifātiō | malifātiīs | |||
| vocative | malifātie | malifātia | malifātium | malifātiī | malifātiae | malifātia | |
(Shifted to the sense of 'bad' and 'evil'.)