出典:Wiktionary
From Proto-West Germanic *prōbōn, from Late Latin probō (“test, try, examine, approve, show to be good または fit, prove”, verb), from probus (“good, worthy, excellent”), from Proto-Indo-European *pro-bʰuH-s (“being in front, prominent”), from Proto-Indo-European *pro-, *per- (“toward”) + Proto-Indo-European *bʰuH- (“to be”). Related to Old Frisian prōvia, Old Norse prófa. More at for, be.
prōfian
| infinitive | prōfian | prōfienne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | prōfiġe | prōfode |
| 2nd-person singular | prōfast | prōfodest |
| 3rd-person singular | prōfaþ | prōfode |
| plural | prōfiaþ | prōfodon |
| subjunctive | present | past |
| singular | prōfiġe | prōfode |
| plural | prōfiġen | prōfoden |
| imperative | ||
| singular | prōfa | |
| plural | prōfiaþ | |
| participle | present | past |
| prōfiende | (ġe)prōfod | |