出典:Wiktionary
Derived from sacerdōs (“priest”) + -ium (“noun-forming suffix”).
sacerdōtium n (genitive sacerdōtiī または sacerdōtī); second declension
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | sacerdōtium | sacerdōtia |
| Genitive | sacerdōtiī sacerdōtī1 |
sacerdōtiōrum |
| Dative | sacerdōtiō | sacerdōtiīs |
| Accusative | sacerdōtium | sacerdōtia |
| Ablative | sacerdōtiō | sacerdōtiīs |
| Vocative | sacerdōtium | sacerdōtia |