出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/06/27 17:47 UTC 版)
sonitus (feminine sonita, neuter sonitum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | sonitus | sonita | sonitum | sonitī | sonitae | sonita | |
| genitive | sonitī | sonitae | sonitī | sonitōrum | sonitārum | sonitōrum | |
| dative | sonitō | sonitae | sonitō | sonitīs | |||
| accusative | sonitum | sonitam | sonitum | sonitōs | sonitās | sonita | |
| ablative | sonitō | sonitā | sonitō | sonitīs | |||
| vocative | sonite | sonita | sonitum | sonitī | sonitae | sonita | |
sonitus m (genitive sonitūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | sonitus | sonitūs |
| genitive | sonitūs | sonituum |
| dative | sonituī | sonitibus |
| accusative | sonitum | sonitūs |
| ablative | sonitū | sonitibus |
| vocative | sonitus | sonitūs |