出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/02 21:29 UTC 版)
Perfect passive participle of suspiciō (“mistrust, suspect”).
suspectus (feminine suspecta, neuter suspectum, comparative suspectior); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | suspectus | suspecta | suspectum | suspectī | suspectae | suspecta | |
| genitive | suspectī | suspectae | suspectī | suspectōrum | suspectārum | suspectōrum | |
| dative | suspectō | suspectae | suspectō | suspectīs | |||
| accusative | suspectum | suspectam | suspectum | suspectōs | suspectās | suspecta | |
| ablative | suspectō | suspectā | suspectō | suspectīs | |||
| vocative | suspecte | suspecta | suspectum | suspectī | suspectae | suspecta | |
suspectus m (genitive suspectūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | suspectus | suspectūs |
| genitive | suspectūs | suspectuum |
| dative | suspectuī | suspectibus |
| accusative | suspectum | suspectūs |
| ablative | suspectū | suspectibus |
| vocative | suspectus | suspectūs |