出典:Wiktionary
From tō- + feallan. Cognate with Old Saxon tefallan, Old High German zefallan, zifallan (German zerfallen).
tōfeallan
| infinitive | tōfeallan | tō tōfeallenne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | tōfealle | tōfēoll |
| 2nd-person singular | tōfielest | tōfēolle |
| 3rd-person singular | tōfieleþ | tōfēoll |
| plural | tōfeallaþ | tōfēollon |
| subjunctive | present | past |
| singular | tōfealle | tōfēolle |
| plural | tōfeallen | tōfēollen |
| imperative | ||
| singular | tōfeall | |
| plural | tōfeallaþ | |
| participle | present | past |
| tōfeallende | tōfeallen | |