出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/03 15:08 UTC 版)
From ūnus (“one”) + -icus (“-ic”). Compare Proto-Germanic *ainagaz and its descendants.
ūnicus (feminine ūnica, neuter ūnicum, adverb ūnicē); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | ūnicus | ūnica | ūnicum | ūnicī | ūnicae | ūnica | |
| genitive | ūnicī | ūnicae | ūnicī | ūnicōrum | ūnicārum | ūnicōrum | |
| dative | ūnicō | ūnicae | ūnicō | ūnicīs | |||
| accusative | ūnicum | ūnicam | ūnicum | ūnicōs | ūnicās | ūnica | |
| ablative | ūnicō | ūnicā | ūnicō | ūnicīs | |||
| vocative | ūnice | ūnica | ūnicum | ūnicī | ūnicae | ūnica | |