出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/08/28 18:12 UTC 版)
Reflects a Proto-Indo-European *ǵenh₁-tos, which displaced the original *ǵn̥h₁-tós, whence Latin nātus, which came to belong to a different verb. In light of Proto-Italic *genatā, the change conceivably happened during the Italic period, though see there for possible counterarguments.
genitus (feminine genita, neuter genitum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | genitus | genita | genitum | genitī | genitae | genita | |
| genitive | genitī | genitae | genitī | genitōrum | genitārum | genitōrum | |
| dative | genitō | genitae | genitō | genitīs | |||
| accusative | genitum | genitam | genitum | genitōs | genitās | genita | |
| ablative | genitō | genitā | genitō | genitīs | |||
| vocative | genite | genita | genitum | genitī | genitae | genita | |