出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/19 18:45 UTC 版)
minūtus (feminine minūta, neuter minūtum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | minūtus | minūta | minūtum | minūtī | minūtae | minūta | |
| genitive | minūtī | minūtae | minūtī | minūtōrum | minūtārum | minūtōrum | |
| dative | minūtō | minūtae | minūtō | minūtīs | |||
| accusative | minūtum | minūtam | minūtum | minūtōs | minūtās | minūta | |
| ablative | minūtō | minūtā | minūtō | minūtīs | |||
| vocative | minūte | minūta | minūtum | minūtī | minūtae | minūta | |
minūtus (feminine minūta, neuter minūtum, comparative minor, superlative minimus, adverb minūtim); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | minūtus | minūta | minūtum | minūtī | minūtae | minūta | |
| genitive | minūtī | minūtae | minūtī | minūtōrum | minūtārum | minūtōrum | |
| dative | minūtō | minūtae | minūtō | minūtīs | |||
| accusative | minūtum | minūtam | minūtum | minūtōs | minūtās | minūta | |
| ablative | minūtō | minūtā | minūtō | minūtīs | |||
| vocative | minūte | minūta | minūtum | minūtī | minūtae | minūta | |
Borrowings