出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/18 16:30 UTC 版)
Perfect passive participle of abrumpō (“break off, tear, sever”), from ab (“from, away from”) + rumpō (“break, burst, tear”).
abruptus (feminine abrupta, neuter abruptum, superlative abruptissimus); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | abruptus | abrupta | abruptum | abruptī | abruptae | abrupta | |
| genitive | abruptī | abruptae | abruptī | abruptōrum | abruptārum | abruptōrum | |
| dative | abruptō | abruptae | abruptō | abruptīs | |||
| accusative | abruptum | abruptam | abruptum | abruptōs | abruptās | abrupta | |
| ablative | abruptō | abruptā | abruptō | abruptīs | |||
| vocative | abrupte | abrupta | abruptum | abruptī | abruptae | abrupta | |
(all borrowed)