出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/12/15 21:20 UTC 版)
āctus (feminine ācta, neuter āctum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | āctus | ācta | āctum | āctī | āctae | ācta | |
| genitive | āctī | āctae | āctī | āctōrum | āctārum | āctōrum | |
| dative | āctō | āctae | āctō | āctīs | |||
| accusative | āctum | āctam | āctum | āctōs | āctās | ācta | |
| ablative | āctō | āctā | āctō | āctīs | |||
| vocative | ācte | ācta | āctum | āctī | āctae | ācta | |
From agō (“to do, make, drive”) + -tus (suffix forming fourth declension action nouns from verbs).
āctus m (genitive āctūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | āctus | āctūs |
| genitive | āctūs | āctuum |
| dative | āctuī | āctibus |
| accusative | āctum | āctūs |
| ablative | āctū | āctibus |
| vocative | āctus | āctūs |