出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/01/29 22:20 UTC 版)
Perfect passive participle of attonō.
attonitus (feminine attonita, neuter attonitum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | attonitus | attonita | attonitum | attonitī | attonitae | attonita | |
| genitive | attonitī | attonitae | attonitī | attonitōrum | attonitārum | attonitōrum | |
| dative | attonitō | attonitae | attonitō | attonitīs | |||
| accusative | attonitum | attonitam | attonitum | attonitōs | attonitās | attonita | |
| ablative | attonitō | attonitā | attonitō | attonitīs | |||
| vocative | attonite | attonita | attonitum | attonitī | attonitae | attonita | |
attonitus m (genitive attonitūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | attonitus | attonitūs |
| genitive | attonitūs | attonituum |
| dative | attonituī | attonitibus |
| accusative | attonitum | attonitūs |
| ablative | attonitū | attonitibus |
| vocative | attonitus | attonitūs |