出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/04/20 15:27 UTC 版)
From Medieval Latin carrūca.
carruca (plural carrucas or carrucae)
From carrus, probably from Transalpine Gaulish.
carrūca f (genitive carrūcae); first declension
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | carrūca | carrūcae |
| genitive | carrūcae | carrūcārum |
| dative | carrūcae | carrūcīs |
| accusative | carrūcam | carrūcās |
| ablative | carrūcā | carrūcīs |
| vocative | carrūca | carrūcae |