出典:Wiktionary
coiciō (present infinitive coicere, perfect active coiēcī, supine coiectum); third conjugation iō-variant
| Conjugation of coiciō (third conjugation iō-variant) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | coiciō | coicis | coicit | coicimus | coicitis | coiciunt |
| imperfect | coiciēbam | coiciēbās | coiciēbat | coiciēbāmus | coiciēbātis | coiciēbant | |
| future | coiciam | coiciēs | coiciet | coiciēmus | coiciētis | coicient | |
| perfect | coiēcī | coiēcistī | coiēcit | coiēcimus | coiēcistis | coiēcērunt, coiēcēre | |
| pluperfect | coiēceram | coiēcerās | coiēcerat | coiēcerāmus | coiēcerātis | coiēcerant | |
| future perfect | coiēcerō | coiēceris | coiēcerit | coiēcerimus | coiēceritis | coiēcerint | |
| passive | present | coicior | coiceris, coicere | coicitur | coicimur | coiciminī | coiciuntur |
| imperfect | coiciēbar | coiciēbāris, coiciēbāre | coiciēbātur | coiciēbāmur | coiciēbāminī | coiciēbantur | |
| future | coiciar | coiciēris, coiciēre | coiciētur | coiciēmur | coiciēminī | coicientur | |
| perfect | coiectus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | coiectus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | coiectus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | coiciam | coiciās | coiciat | coiciāmus | coiciātis | coiciant |
| imperfect | coicerem | coicerēs | coiceret | coicerēmus | coicerētis | coicerent | |
| perfect | coiēcerim | coiēcerīs | coiēcerit | coiēcerīmus | coiēcerītis | coiēcerint | |
| pluperfect | coiēcissem | coiēcissēs | coiēcisset | coiēcissēmus | coiēcissētis | coiēcissent | |
| passive | present | coiciar | coiciāris, coiciāre | coiciātur | coiciāmur | coiciāminī | coiciantur |
| imperfect | coicerer | coicerēris, coicerēre | coicerētur | coicerēmur | coicerēminī | coicerentur | |
| perfect | coiectus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | coiectus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | coice | — | — | coicite | — |
| future | — | coicitō | coicitō | — | coicitōte | coiciuntō | |
| passive | present | — | coicere | — | — | coiciminī | — |
| future | — | coicitor | coicitor | — | — | coiciuntor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | coicere | coiēcisse | coiectūrum esse | coicī | coiectum esse | coiectum īrī | |
| participles | coiciēns | — | coiectūrus | — | coiectus | coiciendus, coiciundus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||
| coiciendī | coiciendō | coiciendum | coiciendō | coiectum | coiectū | ||