出典:Wiktionary
Neuter of coniūnctus (“united, connected; connected with, pertaining to”).
coniūnctum
coniūnctum n (genitive coniūnctī); second declension
Second-declension noun (neuter).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | coniūnctum | coniūncta |
| Genitive | coniūnctī | coniūnctōrum |
| Dative | coniūnctō | coniūnctīs |
| Accusative | coniūnctum | coniūncta |
| Ablative | coniūnctō | coniūnctīs |
| Vocative | coniūnctum | coniūncta |