出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/09/08 16:52 UTC 版)
fugitīvus m (genitive fugitīvī); second declension
Second-declension noun.
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | fugitīvus | fugitīva | fugitīvum | fugitīvī | fugitīvae | fugitīva | |
| genitive | fugitīvī | fugitīvae | fugitīvī | fugitīvōrum | fugitīvārum | fugitīvōrum | |
| dative | fugitīvō | fugitīvae | fugitīvō | fugitīvīs | |||
| accusative | fugitīvum | fugitīvam | fugitīvum | fugitīvōs | fugitīvās | fugitīva | |
| ablative | fugitīvō | fugitīvā | fugitīvō | fugitīvīs | |||
| vocative | fugitīve | fugitīva | fugitīvum | fugitīvī | fugitīvae | fugitīva | |