Wiktionary英語版

出典：Wiktionary

interrogativus

語源

From interrogō (“to inquire, interrogate; argue”) +‎ -īvus.

発音

形容詞

interrogātīvus (feminine interrogātīva, neuter interrogātīvum); first/second declension

  1. Of or pertaining to a question; interrogative.

語形変化

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative interrogātīvus interrogātīva interrogātīvum interrogātīvī interrogātīvae interrogātīva
Genitive interrogātīvī interrogātīvae interrogātīvī interrogātīvōrum interrogātīvārum interrogātīvōrum
Dative interrogātīvō interrogātīvae interrogātīvō interrogātīvīs interrogātīvīs interrogātīvīs
Accusative interrogātīvum interrogātīvam interrogātīvum interrogātīvōs interrogātīvās interrogātīva
Ablative interrogātīvō interrogātīvā interrogātīvō interrogātīvīs interrogātīvīs interrogātīvīs
Vocative interrogātīve interrogātīva interrogātīvum interrogātīvī interrogātīvae interrogātīva

派生語

関連する語

派生した語

参照

調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる
Weblio会員登録(無料)はこちらから▶

interrogativusのページの著作権