出典:Wiktionary
irrogō (present infinitive irrogāre, perfect active irrogāvī, supine irrogātum); first conjugation
| Conjugation of irrogō (first conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | irrogō | irrogās | irrogat | irrogāmus | irrogātis | irrogant |
| imperfect | irrogābam | irrogābās | irrogābat | irrogābāmus | irrogābātis | irrogābant | |
| future | irrogābō | irrogābis | irrogābit | irrogābimus | irrogābitis | irrogābunt | |
| perfect | irrogāvī | irrogāvistī | irrogāvit | irrogāvimus | irrogāvistis | irrogāvērunt, irrogāvēre | |
| pluperfect | irrogāveram | irrogāverās | irrogāverat | irrogāverāmus | irrogāverātis | irrogāverant | |
| future perfect | irrogāverō | irrogāveris | irrogāverit | irrogāverimus | irrogāveritis | irrogāverint | |
| sigmatic future1 | irrogāssō | irrogāssis | irrogāssit | irrogāssimus | irrogāssitis | irrogāssint | |
| passive | present | irrogor | irrogāris, irrogāre | irrogātur | irrogāmur | irrogāminī | irrogantur |
| imperfect | irrogābar | irrogābāris, irrogābāre | irrogābātur | irrogābāmur | irrogābāminī | irrogābantur | |
| future | irrogābor | irrogāberis, irrogābere | irrogābitur | irrogābimur | irrogābiminī | irrogābuntur | |
| perfect | irrogātus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | irrogātus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | irrogātus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | irrogem | irrogēs | irroget | irrogēmus | irrogētis | irrogent |
| imperfect | irrogārem | irrogārēs | irrogāret | irrogārēmus | irrogārētis | irrogārent | |
| perfect | irrogāverim | irrogāverīs | irrogāverit | irrogāverīmus | irrogāverītis | irrogāverint | |
| pluperfect | irrogāvissem | irrogāvissēs | irrogāvisset | irrogāvissēmus | irrogāvissētis | irrogāvissent | |
| sigmatic aorist1 | irrogāssim | irrogāssīs | irrogāssīt | irrogāssīmus | irrogāssītis | irrogāssint | |
| passive | present | irroger | irrogēris, irrogēre | irrogētur | irrogēmur | irrogēminī | irrogentur |
| imperfect | irrogārer | irrogārēris, irrogārēre | irrogārētur | irrogārēmur | irrogārēminī | irrogārentur | |
| perfect | irrogātus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | irrogātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | irrogā | — | — | irrogāte | — |
| future | — | irrogātō | irrogātō | — | irrogātōte | irrogantō | |
| passive | present | — | irrogāre | — | — | irrogāminī | — |
| future | — | irrogātor | irrogātor | — | — | irrogantor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | irrogāre | irrogāvisse | irrogātūrum esse | irrogārī | irrogātum esse | irrogātum īrī | |
| participles | irrogāns | — | irrogātūrus | — | irrogātus | irrogandus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||
| irrogandī | irrogandō | irrogandum | irrogandō | irrogātum | irrogātū | ||
1At least one use of the archaic "sigmatic future" and "sigmatic aorist" tenses is attested, which are used by Old Latin writers; most notably Plautus and Terence. The sigmatic future is generally ascribed a future or future perfect meaning, while the sigmatic aorist expresses a possible desire ("I might want to").