出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/06/25 18:16 UTC 版)
From magnus (“great”) + animus (“soul, spirit”) + -us (“-having”), a calque of Ancient Greek μεγαλόψυχος (megalópsukhos). Compare pusillanimis.
magnanimus (feminine magnanima, neuter magnanimum, comparative magis magnanimus, superlative maximē magnanimus); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | magnanimus | magnanima | magnanimum | magnanimī | magnanimae | magnanima | |
| genitive | magnanimī | magnanimae | magnanimī | magnanimōrum | magnanimārum | magnanimōrum | |
| dative | magnanimō | magnanimae | magnanimō | magnanimīs | |||
| accusative | magnanimum | magnanimam | magnanimum | magnanimōs | magnanimās | magnanima | |
| ablative | magnanimō | magnanimā | magnanimō | magnanimīs | |||
| vocative | magnanime | magnanima | magnanimum | magnanimī | magnanimae | magnanima | |